Moj deda Eugen Paul: Damski hod i dizel alarm

Foto: Jene u Oklandu

Piše Gabrijel Paul

Imam još neke kratke priče o mom dedi Eugenu, koga su svi zvali Jene, koje su mi drugi pričali. Jednu od njih i matičarka Milena Milosavljwević.

Deda je prešao u opštinu 1956. godine na mesto načelnika za privredu, na poziv Steve Rajića koji je tada bio predsednik opštine. Inače Steva Rajić je iz Vuka Karadžića (Srpske ulice) i njegov otac je bio jedan od onih čiju je glavu deda spasio 1942. Čika Steva se već pre toga krio kod rođaka u Srbiji.

Priča iz doba kada je deda Jene radio u opštini ima nekoliko, neke sam već ispričao. Ova ima veze sa onim dobro poznatim stazama za hodnike, dugačkim koliko i hodnici u opštini, što su sa obe strane imale široku borduru. Milena Milosavljević, matičarka koja je sklopila mnoge brakove pa i moj i Vesnin, došla je u Opštinu iz Dubovca. Pošto je odrasla na selu nije umela lepo (damski) da hoda. Deda je svako jutro dolazio ranije na posao i terao je da hoda po širokoj ivici tepih staze u hodniku sa knjigom na glavi. „Tako me je naučio da hodam kao prava gospođa“ su njene reči kada mi je za ovo ispričala.

Paulov mlin u Srpskoj ulici
Podeli vest:
0 0 votes
Oceni
guest
0 Komentari
Inline Feedbacks
View all comments